Niedawno z rodzicami naszło nas na wspomnienia. Swoją drogą mogliśmy stwierdzić, co pamiętam z czasów mojego dzieciństwa. Zaczęłam więc opowiadać o tym co pamiętam i wyszło, że kojarzę fakty z czasów, gdy miałam ledwie 4 latka!
Wszyscy byli ogromnie zaskoczeni, w sumie ja sama nie wiedziałam, co powiedzieć. Potem przytoczyłam dodatkowo kilka historii. Udało mi się w dodatku przedstawić cały dzień, gdy to tata zabrał mnie na zaplanowane przez firmę dni otwarte dla całych rodzin. Dawniej to był naprawdę gigantyczny kompleks. Aktualnie pomimo, że tata tam dalej pracuje, to połowa rzeczy zniknęła w tym
hale magazynowe. Nie zapomnę nawet, jak pokazywał mi
namioty przemysłowe, kontenery i sporo innych budynków. Potem nadszedł czas na maszyny i produkcję. To był wspaniały dzień. Wreszcie mogłam dowiedzieć się czegoś więcej o pracy moich rodzic ów oraz o odpowiedzialności, która na nich spoczywa. Szkoda, że część z owych wspomnień jest zamazana. Niekiedy tak mi się one mieszają, że wychodzą niestworzone historie. Żywię nadzieje, że będą mi one towarzyszyć przez całe życie. Boję się wprawdzie tego, że niespodziewanie zanikną i nic nie zostanie. Z drugiej strony przecież mogę to wszystko zanotować. Taki dziennik zapewne wypełniłby swoją rolę. Któż wie, może skorzystam. tags: dom, rodzina, życie, praca, rozrywka
